Przed
rozpoczęciem terapii lekarz przeprowadza wywiad, zapoznaje się z przebiegiem
operacji i gojenia oraz ocenia skórę, bliznę i otaczające tkanki. Szczególne
znaczenie mają objawy takie jak przedłużające się zaczerwienienie, nadmierna
twardość, zgrubienie, wciągnięcie, bolesność, świąd, zaburzenie ruchomości
tkanek lub skłonność do powstawania blizn przerostowych.
·
wspieraniu fizjologicznych procesów odbudowy tkanek,
·
poprawie nawilżenia, struktury i ogólnej kondycji skóry,
·
wspomaganiu dojrzewania prawidłowo zagojonej blizny,
·
zmniejszaniu uczucia napięcia i poprawie komfortu tkanek,
·
przygotowaniu skóry do kolejnych etapów terapii, jeśli są
potrzebne.
Procedury
mogą być wykonywane pojedynczo lub w zaplanowanej serii. Liczba wizyt, odstępy
pomiędzy nimi oraz ewentualne łączenie metod zależą od rodzaju zabiegu
chirurgicznego, lokalizacji, wieku blizny, jakości skóry i indywidualnej
reakcji Pacjenta.
Terapie autologiczne
Terapie
autologiczne wykorzystują materiał pochodzący od samego Pacjenta. Po
odpowiednim przygotowaniu jest on podawany w wybrane obszary skóry zgodnie z
ustalonym planem medycznym. Celem terapii jest wykorzystanie naturalnego
potencjału biologicznego organizmu i wspieranie procesów regeneracyjnych
zachodzących w tkankach.
Autologiczne
metody mogą być rozważane w przypadku skóry wymagającej poprawy jakości,
elastyczności i ogólnej kondycji, a także jako jeden z elementów wieloetapowej
pracy z prawidłowo zagojoną blizną. Zakres zabiegu zawsze jest dobierany
indywidualnie. Sam fakt, że terapia wykorzystuje materiał własny Pacjenta, nie
zwalnia z konieczności zachowania aseptyki, prawidłowej kwalifikacji i
uwzględnienia przeciwwskazań.
Tropokolagen
Tropokolagen
jest podstawową jednostką budującą włókna kolagenowe. W terapiach
regeneracyjnych preparaty tropokolagenowe mogą być stosowane w celu wspierania
struktury i jakości skóry oraz fizjologicznej przebudowy tkanek. Nie jest to
jednak metoda, która usuwa bliznę ani zastępuje naturalny proces gojenia.
Terapia
tropokolagenowa może stanowić samodzielny etap postępowania albo uzupełniać
inne procedury. O jej zastosowaniu decydują wygląd i dojrzałość blizny,
kondycja skóry, okolica zabiegowa oraz cel leczenia. Preparat, technika i
częstotliwość podania pozostają elementem indywidualnego planu medycznego.
Rewitalizacja jako element opieki w klinice chirurgii
plastycznej
Blizna
jest trwałym następstwem przerwania ciągłości skóry. Można wspierać jej
dojrzewanie i poprawiać jej wygląd, ale nie można zagwarantować całkowitego
zniknięcia. Kluczowe znaczenie ma prawidłowa kwalifikacja: inaczej postępuje
się z blizną prawidłowo dojrzewającą, inaczej z blizną przerostową, keloidem,
blizną wciągniętą czy zmianą wynikającą z infekcji lub problemów z gojeniem.
W
klinice chirurgii plastycznej lekarz może ocenić problem w kontekście wykonanej
operacji, przebiegu rany, napięcia tkanek i położenia blizny. Jeżeli procedury
rewitalizacyjne nie będą wystarczające, Pacjent może wymagać innej metody, na
przykład fizjoterapii, terapii silikonowej, leczenia farmakologicznego,
laseroterapii lub korekcji chirurgicznej. Dobór postępowania zależy od
rozpoznania.
Terapie
autologiczne i tropokolagenowe traktujemy jako element planu, a nie uniwersalne
rozwiązanie dla każdej blizny. Ich rozpoczęcie wymaga wygojenia rany i zgody
lekarza prowadzącego. Nie wykonuje się ich w obrębie otwartej, sączącej się ani
zakażonej rany.